سپند امیرسلیمانی، بازیگر و مجری برنامه «جونمون» شبکه نسیم، درباره حضورش در تلویزیون به خبرنگار مهر گفت: من هیچوقت از تلویزیون نرفتهام و اگر در مقاطعی در کاری حضور نداشتهام، به معنای قهر با این رسانه نبوده است.
وی افزود: تلویزیون خانه من است. ممکن است در دورههایی با افرادی که به این رسانه میآیند اختلاف سلیقه داشته باشم، اما این موضوع دلیلی برای ترک خانهام نیست. من از پنجسالگی در تلویزیون بازی کردهام و حدود ۴۴ سال است که در این رسانه حضور داشتهام؛ بنابراین نمیتوانم جایی را که بخش بزرگی از عمرم را در آن گذراندهام، به راحتی کنار بگذارم.
امیرسلیمانی درباره تفاوت اجرای برنامه با بازیگری اظهار کرد: وقتی بازیگر هستم، نقشی را که به من سپرده شده اجرا میکنم، اما زمانی که به عنوان مجری مقابل دوربین قرار میگیرم، رویکرد و نظر خودم را نیز مطرح میکنم. اگر لازم باشد نقد میکنم و هرجا احساس کنم بیان یک نظر درست است، آن را مطرح خواهم کرد.
این بازیگر ادامه داد: من دلسوز ایران هستم و دلسوز جریان یا گروه خاصی نیستم. برای من ایران اهمیت دارد و هر چیزی را که احساس کنم برای کشور مهم است، انجام میدهم.
وی درباره روند تولید «جونمون» گفت: ضبط هر قسمت حدود دو ساعت و نیم تا سه ساعت زمان میبرد، در حالی که زمان پخش هر قسمت حدود ۳۵ تا ۴۰ دقیقه است. تلاش ما این است که در این مدت، گفتوگوها به شکل طبیعی و راحت شکل بگیرد.
امیرسلیمانی با اشاره به تغییر نگاههای تربیتی در «جونمون» بیان کرد: یکی از موضوعات مهم برنامه، توجه به نقش پدربزرگها، مادربزرگها و دیگر اعضای خانواده در تربیت کودک است. در گذشته ممکن بود کودک را مجبور کنند خاله یا دایی خود را ببوسد تا آنها ناراحت نشوند و این رفتار را نوعی احترام و ادب بدانند، اما در تربیت امروز چنین شیوههایی دیگر پذیرفتنی نیست.
وی درباره دشواریهای تولید این برنامه نیز توضیح داد: قرار بود از آبان سال گذشته ساخت این پروژه را آغاز کنیم، اما اتفاقات دیماه و سپس شرایط جنگ باعث شد روند تولید تغییر کند. شرایط جامعه عوض شد و ما هم مجبور شدیم برنامه را با این شرایط هماهنگ کنیم.
این بازیگر ادامه داد: بعد از عید دوباره تولید را آغاز کردیم، در شرایطی که بسیاری از روزها خبر میرسید احتمال حمله وجود دارد. بچهها با استرس کار میکردند و همکاران هر شب تجهیزات و وسایل شخصی خود را با خود میبردند تا در صورت وقوع حمله، مشکلی پیش نیاید. فکر میکنم «جونمون» از معدود پروژههایی بود که عوامل آن هر شب دوربینها و تجهیزات را جمع میکردند و با خود میبردند.
امیرسلیمانی در پایان تأکید کرد: این پروژه در شرایط سختی تولید شد، اما معتقدم برنامههایی از این دست، فارغ از اینکه چه کسی اجرای آنها را بر عهده دارد، باید سالها ادامه پیدا کنند تا خانوادهها بتوانند ببینند برای کودکانشان چه کارهایی باید انجام دهند و چه حرفهایی باید بزنند و مسیر آموزش و تربیت آنها به شکل درست پیش برود.




نظر شما